Aslı Çiçek (TUR & BE) behaalde in 2004 een diploma aan de Akademie der Bildenden Kunste in München en een master in de interieurarchitectuur. In België werkte ze als projectarchitect voor Gigantes Zenghelis Architects (2005-2007) en voor Robbrecht & Daem architecten (2007-2014). Als gastprofessor leidt zij het masteratelier Narratieve Ruimte in het departement interieurarchitectuur van de faculteit Architectuur en Bouwkunde van de KU Leuven in Gent (LUCA). Ze publiceert geregeld in architectuurtijdschriften in binnen en buitenland en was co-redacteur van Architectuurboek Vlaanderen n°11 (2014). Gebaseerd in Brussel en Istanbul werkt ze als zelfstandige ontwerpster. Voor Bozar ontwierp ze de scenografieën van recente tentoonstellingen als ‘Ancestors & ritals’ in het kader van Europalia Indonesië en, samen met Jurgen Persijn, en ‘Fernand Léger. Schoonheid alom’.

Sandra Kisters (NL) is sinds februari 2015 hoofd Collectie en Onderzoek van Museum Boijmans van Beuningen in Rotterdam en is verantwoordelijk voor de collectiepresentatie van het museum. Daarvoor was ze docent moderne en hedendaagse kunst aan de Universiteit Utrecht. Kisters studeerde Vergelijkende Kunstwetenschap, was conservator bij museum Jan Cunen en promoveerde op onderzoek naar de beeldvorming van de moderne kunstenaars Rodin, O’Keeffe en Bacon aan de Vrije Universiteit Amsterdam. De collectie van Boijmans van Beuningen bevat absolute topstukken, zoals De toren van Babel van Pieter Bruegel de Oude. In haar tentoonstellingen probeert het museum die werken met nieuwe, revelerende perspectieven tot leven te wekken. Daarnaast is Kisters ook nauw betrokken bij de bouw van een nieuw expertisecentrum voor restauratie en conservering van die collectie, dat door MVRDV ontworpen wordt. Bedoeling is dat de grens tussen ‘depot’ en ‘tentoonstellingszaal’ daarbij vervaagt, en dat bezoekers een kijkje in de keuken krijgen van het depot en het werk van de restauratiespecialisten.

Joe Scanlan (US) is een veelzijdig kunstenaar wiens werken allerhande vormen aannemen, van sculpturen en design, tot publicaties en fictionele personae. In 2014 richtte de kunstenaar in zijn woning in Harlem, New York, de ͚Marcel Broodthaers Society of America (BSA) op. Het centrum richt zich tot Broodthaers liefhebbers en omvat een archief van beschikbare boeken, ephemera en andere collectibles. De Society houdt ook publieke lezingen en evenementen, en verwelkomt residenten voor verder onderzoek. Scanlan was directeur van het Visual Arts Program van Princeton University van 2009–2017. In 2018 is op sabbatical omwille van meerdere projecten in Europa, zoals Outposts en Décor, twee tentoonstellingen met de permanente collectie van het FRAC Pays de la Loire, Nantes; L’oeil Vigilant, een reeks performatieve lezingen aan de Akademie der Bildende Künste, Wenen; New Tricks, New Schemes, een tentoonstelling in de Galerie Martin Janda, Wenen; en NBK, een design prototype voor Hârto, Parijs.

Koenraad Dedobbeleer (BE) beschrijft zijn werk als een veelduidig, niet-vastomlijnd experiment op het vlak van vorm en inhoud. Met veel nieuwsgierigheid en humor creëert hij sculpturen en installaties vol met referenties naar kunst, design en architectuur. Zijn werken, enigmatische vormen die niettemin verrassend vertrouwd aanvoelen, doen de grenzen vervagen tussen uniek kunstwerk en exclusief designstuk.
Dedobbeleer is gefascineerd door presentatievormen die aan objecten een bepaalde waarde toekennen. Voor hem is een tentoonstelling een kunstwerk op zich, met een wisselende bezetting van componenten, decors, rekwisieten en ͞acteurs͟.

Antony Hudek (CH & BE) is hoofd van de opleiding Curatiorial Studies (KASK, UGENT & SMAK). Eerder leidde hij de kunstruimte Objectif Exhibitions in Antwerpen en was hij onder meer curator van Raven Row (Londen), onderzoekscurator bij Tate Liverpool en hoofddocent aan de John Moores Universiteit (Liverpool). In het kader van deze Jokerweek komt hij spreken over het onderzoek dat hij voerde naar de beroemde tentoonstelling Les Immatériaux door Jean-François Lyotard uit 1985. De rol die technologie speelde in de moderniteit werd hier in vraag gesteld door het kruim van de kunst- én architectuurwereld, met namen als Alvar Aalto, Dan Flavin, Robert Barry, Zaha Hadid, Andy Warhol en Rem Koolhaas.

Dirk Braeckman vertegenwoordigde ons land op de 57e Biënnale van Venetië en stelde er in het Belgische paviljoen een reeks monumentale werken tentoon. Zijn zwart-witfoto͛’s ademen ingetogenheid uit en combineren intimiteit met afstandelijkheid. Zo creëren ze een eigen, besloten wereld waarvan de betekenis nooit helemaal duidelijk wordt. Voor zijn huidige tentoonstelling in BOZAR past Braeckman het project aan de architectuur van Victor Horta aan. Van Venetië naar Brussel, van het ene iconische interbellumgebouw naar het andere.

Steven Jacobs is kunsthistoricus gespecialiseerd in de relatie tussen film en beeldende kunst. Daarnaast focust zijn onderzoek zich op de visualisering van architectuur, stad en landschap in film en fotografie. Hij verbonden aan de Vakgroep Kunstwetenschappen van de Universiteit Gent en doceert daarnaast deeltijds aan het department Letterkunde van de Universiteit Antwerpen. Hij publiceerde onder meer ͚The Wrong House: The Architecture of Alfred Hitchcock͛ (2007), ͚Framing Pictures: Film and the Visual Arts͛ (2011), ͚The Dark Galleries͛ (2013, met Lisa Colpaert) en ͚Screening Statues: Sculpture and Cinema͛ (2017, met Susan Felleman, Vito Adriaensens en Lisa Colpaert). Steven Jacobs was curator van diverse tentoonstellingen en diverse filmprogramma’s voor onder meer KASK-Cinema Gent, OFF-off Gent, Cinema Zuid Antwerpen en “Cinema Muto” Pordenone.

De avondlezingen bevinden zich in Auditorium Goethals